Greek

Σύνδεση

Αρχική Ειδήσεις Τοπικά Πάτρα: Έφυγε από τη ζωή ο συνταξιούχος δάσκαλος Ανδρέας Θεοδωρόπουλος
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία χρήσης.Το κατάλαβα
http://lepantortv.gr/inner.php/ajax

Πάτρα: Έφυγε από τη ζωή ο συνταξιούχος δάσκαλος Ανδρέας Θεοδωρόπουλος

print
email
από Lepanto R-TV

Δήλωση Προέδρου Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών καθώς και του αδελφού του

Έφυγε από τη ζωή ο συνταξιούχος δάσκαλος Ανδρέας Θεοδωρόπουλος, στα 77 χρόνια του. Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή 13 Απριλίου στις 11 το πρωί, από τον Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας στην Πάτρα.

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πάτρας Τάσος Σταυρογιαννόπουλος δήλωσε: Ο εκλιπών Ανδρέας Θεοδωρόπουλος υπήρξε ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Τίμησε το λειτούργημα του δασκάλου, υπηρέτησε με επιτυχία ως Διευθυντής σχολείου επί πολλά χρόνια τη δημόσια εκπαίδευση και υπήρξε για δεκαετίες ενεργό μέλος του συνδικαλιστικό κινήματος των εκπαιδευτικών.

Ως εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πάτρας και ως Αντιπρόσωπος σε πολλές Γενικές Συνελεύσεις της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας συνέδραμε αποφασιστικά στους αγώνες για τα δίκαια αιτήματα του Κλάδου των εκπαιδευτικών και για την ποιοτική αναβάθμιση της Παιδείας. Ήταν άνθρωπος συνετός, διαλλακτικός και ενέπνεε σεβασμό στους συναδέλφους του και στην κοινωνία.

Υπηρέτησε τον Κλάδο με ήθος και αξιοπρέπεια. Εμείς, οι νεότεροι του οφείλουμε πολλά. Θερμά συλλυπητήρια στην αγαπημένη σύζυγό του και συνάδελφό μας και στους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει. Αντίο καλέ μου φίλε και συνάδελφε.

Ι.Ε.Θεοδωρόπουλος

 

Απόπλους του αδερφού μου Ανδρέα Ε.Θεοδωρόπουλου

Ανάστα! Αναστάσιμη και η Εξόδιος ακολουθία! Μοναδικό έργο τέχνης, μοναδική φιλοσοφία ζωής - όχι θανάτου, όπως νομίζουμε-, τα λέει όλα. Τι να προσθέσω εγώ με το λειψό μου λόγο, αφού ο Αναστάς Χριστός αφήκε τα «οθόνια μόνα»; Ανθρώπινο πολύ ανθρώπινο, όμως, κατά πως θάλεγε και ο Φρειδερίκος Νίτσε, να αισθάνεσαι και πόνο τέτοιες ώρες.

Ναι, τα «οθόνια μόνα» ! Τι ελπίδα ζωής αιωνίου και τούτη! Δίκιο έχει ο Γέροντας Γοντικάκης: Έκρηξη ζωής είναι ο θάνατος! Να, καλή ώρα, όπως ο σπόρος που μπαίνει στο χώμα για να εκραγεί.

Ναι, τα «οθόνια μόνα», οπότε Αναστάσιμος και καλοτάξιδος, Αντρίκο, καλοτάξιδος.

Τώρα σαλπάρεις και τ΄ άλμπουρό σου ακόμα πιο ψηλό, κι από σένα, μα κι απ΄ τον παππού σου, το Θοδωραντρέα. Τούμοιασες, βλέπεις! Όμοιοι είστε, και στο μπόϊ και στο ήθος.

Καλοτάξιδος, «μικρούλη» μου,

αλλά θα είσαι πάντα ΕΚΕΙ! Εκεί θα είσαι όταν η Σία σου με την αστείρευτή της αρχοντιά και τη μεγάλη αγκαλιά θα μας καλοδέχεται. Όχι-όχι, δεν ξέρει από έρεβος η Σία, είναι έτσι γαλουχημένη, ώστε να στέκεται με αξιοπρέπεια απέναντι σε όλα, ακόμα και στα πιο δύσκολα της ζωής.

ΕΚΕΙ θα είσαι, όταν ο Νότης και η Ματίνα, η Εύη και ο Πέτρος, θα μιλούν για σένα και θα καμαρώνουν για την άτυφο και τρυφερή ψυχή του πατέρα τους που δεν ήξερε τίποτα από αχαλίνωτες επιθυμίες και ζούσε λιτά και μετρημένα!

ΕΚΕΙ θα είσαι, όταν τα εγγόνια σου, το αειθαλές της ζωής, με τα καταπόρφυρα μάγουλα, θα αθλούνται και θα εκκολάπτουν ΖΩΗΣ συνέχεια. ΕΚΕΙ θα είσαι σημαία και καμάρι, και για τον Παύλο και τον Αντρίκο και το Γιώργο. Μα και στης Διόνης τις Χαρές.

Ναι, ναι, ΕΚΕΙ θα είσαι, όταν ο Παυλάκης σου θα κατεβάζει από τ΄ αστέρια τόσο πολύ χιούμορ που θα μας γεμίζει αποκαραδοκία.

ΕΚΕΙ θα είσαι, όταν θα βασιλεύουν ο μαϊστρος και η όστρια στην αυλή σου. Όταν θα ευωδιάζουν και θάχουν να λένε οι γλάστρες για την δικαιοσύνη της υπόστασής σου, επαληθεύοντας όσους σε γνώρισαν.

ΕΚΕΙ θα είσαι, Αντρίκο, όταν θα μιλάμε για λεβεντιά και ήθος, για αντρίκιο παράστημα και καλοσύνη, για ευγένεια και αθωότητα, για λιτότητα και μεγαλοσύνη.

ΕΚΕΙ κι οι μαθητές σου και οι συνάδελφοί σου, όταν θα μιλάνε για πλεόνασμα αφυλλορόητης ανθρωπιάς, φωτός παιδεία και απήχηση αυθεντικής αγάπης που δεν ξέρει από μεταπτώσεις, επαγγελματικούς φανατισμούς, μικρόνοιες και μάταιους περισπασμούς.

Ω, ναι, μην το ξεχάσω και αυτό, ΕΚΕΙ θα είσαι κι όταν θα μιλάμε για την ομάδα σου και το κόμμα σου, εκεί να δεις καυγάδες και εμμονές, μας άφησες πλούσια παρακαταθήκη!

ΕΚΕΙ, θα είσαι, και στης Μητσούλας την πονόψυχη απλότητα. Να, όταν τόσο άκακα μου λέει: «αυτός ο Άλλος», με κεφαλαίο το Α και εσένα εννοεί. Μα τώρα, εν τέλει, ο Άλλος είσαι της Μητσούλας ή ο «μικρούλης μου»; Ναι, Μητσούλα, αν είχε πάρει έγκαιρα την άδεια από Αχέροντα μεριά, θα σε είχε πάρει μαζί του.

Ακόμα - ακόμα ΕΚΕΙ στη μακρινή Μελβούρνη θα είσαι, στην απαντοχή της Βασιλικής. Στήθος με στήθος η σκυταλοδρομία της αγνότητάς σας, ποιος να σας παραβγεί; ΕΚΕΙ θα είσαι και στης Σοφίας και στου Γιώργου τις ευχές.

ΕΚΕΙ θα είσαι Αντρίκο μου, όταν η Ντίνα, που τόσο ταιριάξατε, θ΄ ακούει τη λαλιά της Ασπρόβρυσης, εκεί που περπατήσατε, και θα σου μαζεύει ένα ματσάκι ρίγανη. Με εξουσιοδότησε να σου απαγγείλω κάτι από τις Ελεγείες του μεγάλου ποιητή Ρίλκε και να τι διάλεξα:

Πάντα και πάντα απ’ την αρχήν το εγκώμιο το άφθαστο τραγούδα,
στοχάσου : ο ήρωας αιώνια ζεί, κι ο θάνατος του ακόμη, 
του ήταν μια αφορμή μόνο για ύπαρξη, η γέννηση η στερνή του
.

 

ΕΚΕΙ θα είσαι, λεβέντη μου, στη μνήμη και στις καρδιές των ωραίων φίλων σας στην Πάτρα, των τόσο πολλών, ευσχήμονων και μοναδικών, που για να τους αριθμήσω μου είναι αδύνατο. Είχε η Σια πάντα αστείρευτη κοινωνική συνείδηση, είχε και έχει τον τρόπο της να είναι τόσο αποδεχτή που έφερε την Πάτρα στη Σεργούλα και τη Σεργούλα στην Πάτρα. Πώς να τους αριθμήσω; Αγάπησαν και τον Αντρέα κι εσένα, Σια, σε απροσδιόριστο με συνήθη κοινωνιομετρικά εργαλεία μέγεθος. Αγάπανθα , άνθη αγάπης δηλαδή, κομίζουν και για τους διό σας.

ΕΚΕΙ θα είσαι πάντα, Αντρίκο μας, στην καλοσυνάτη καρδιά των φίλων σας στην Πάτρα, μα και στην ακοίμητο ηχώ των κυμάτων της Σεργούλας.

Ναι, εν τέλει, τα οθόνια μόνα.

Και νάσου, πάλι, ο φλόκος της ελπίδας μου. Φτερώνει, αίφνης, το νου με του άγιου Ιωάννη του Χρυσόστομου την ρήση:

Μην αποδυσπετήσεις, ο δίκαιος ουκ αλύει. Που σε ρωμαϊκα απλά σημαίνει: μην απελπίζεσαι, ο δίκαιος δεν χάνεται.

Μα δε μου αρκεί αυτό, έχω να κάνω με δάσκαλο και θα καταφύγω σε μια λακωνική φράση του άγιου Ρωμανού του Μελωδού: «Μυρίσαι το άριστον». Μπορείς να μυριστείς το άριστο; Ναι, μπορείς, ευθυκρισίας υπόθεση είναι. Τόσο συχνά λέμε δεν «πήρα μυρουδιά» σχολιάζοντας αφελή απροσεξία. Όλοι, Αντρίκο μου, είχαμε μυριστεί ποιος και τι είσαι.

Και, όπως για τους κληρικούς μας αναφωνούμε άξιος, άξιος, άξιος, ας αναφωνήσει η ψυχή μας για τον Αντρίκο, με την δάνειο της αριστείας έκφραση του Ρωμανού του Μελωδού,: άριστος, άριστος, άριστος!

«Φως της αγάπης! Και επί Νεκρών ακόμη λάμπεις τον Χρυσό σου ».

Καλοτάξιδος Αντρίκο 
Ο αδερφός σου ο Γιάννης

Έχει διαβαστεί 285 φορές

Διαμοιρασμός σε Κοινωνικά Δίκτυα: