Αυτοκτονία, ένας βουβός πόνος

Γράφει η Κωνσταντίνα Πρέζα Η έξαρση του φαινομένου της αυτοκτονίας

Μια χρόνια κατάσταση πνιγμένων συναισθημάτων και άλυτων καταστάσεων. Λόγια που δεν ειπώθηκαν, σκέψεις που δεν μοιράστηκαν, συναισθήματα που δεν κατανοήθηκαν προσβολές που αγόρασες και δεν γύρισες πίσω, περιβάλλον και οικείοι άνθρωποι που υπήρξαν δίπλα σου και δεν ανταποκρίθηκαν στις ανάγκες σου.

Ένα σύμπλεγμα πολλαπλών κακών συγκυριών και επιλογών που δεν βρήκαν την λύση τους, με αποτέλεσμα όλα να διογκωθούν, να πονούν με έναν αρκετά θορυβώδη τρόπο στο μυαλό σου και με μια θανατική κοινωνική ηρεμία (δεν μιλάω στους έξω, αλλά μέσα στο κεφάλι μου γίνεται έκρηξη), που όταν πια αποφασίσεις να κάνεις αυτό το κακό στον εαυτό σου, όλοι να απορούν και να λένε γιατί;

Η απάντηση κρύβεται στα εξής παρακάτω:

1) Γιατί δεν μίλησες ή και αν μίλησες δεν βρήκες κατανόηση.
2)Γιατί δεν βίωσες την δέουσα ενσυναίσθηση από τους γύρω σου.
3) Γιατί δεν βρήκες λύση στα χρόνια προβλήματα που απεγνωσμένα έψαχνες.
4) Γιατί βίωσες τον εγκλωβισμό σε ψυχοπιεστικά συναισθήματα
Και πολλά άλλα ακόμη που κρατούσες κλεισμένα μέσα σου.

Πολλές φορές αισθανόμαστε ότι είμαστε άτρωτοι, ότι θα τα καταφέρουμε. Δεν είναι κακό να ζητάμε την βοήθεια όταν κάποια στιγμή στην ζωή μας την χρειαζόμαστε. Να επικοινωνείς τις σκέψεις σου και τα συναισθήματα σου εκεί που καταλαβαίνεις ότι θα βοηθηθείς. Η Αυτοκτονία είναι η τελευταία τραγική έξοδος από την ζωή όταν πλέον ο άνθρωπος έχει εξαντλήσει τα πάντα.

Δεν είναι όμως η λύση, ποτέ δεν ήταν, ποτέ δεν θα είναι!!!! Αυτοκτονία: ένας βουβός πόνος με ισχυρό θόρυβο!!!! Προτού χάσεις την μοναδικότητα της ζωής σου σκέψου πριν περάσεις αυτή την πόρτα χωρίς επιστροφή!!!!