Περίεργη σιωπή για τις καταγγελίες περί παραβατικότητας εκπαιδευτικών.

Με σιωπή αντιμετωπίζει η κυβέρνηση την υπόθεση της γυμνασιάρχη της Αχαΐας που επί ενάμιση χρόνο τώρα επιφυλάσσει αντιπαιδαγωγική συμπεριφορά έναντι των μαθητών, βάζοντάς τους να γονατίζουν και να γράφουν τιμωρίες.

Το Υπουργείο Παιδείας, θορυβήθηκε από το σχετικό δημοσίευμα της «Πελοποννήσου της Δευτέρας» και επικοινώνησαν με τις τοπικές Αρχές της Εκπαίδευσης αναζητώντας πληροφορίες. Με τη διαφορά ότι τις πληροφορίες της είχαν – καθώς τους είχε σταλεί πλήρης ο φάκελος με όλα τα στοιχεία συμπεριλαμβανομένων και αυτών που δημοσιεύσαμε. Φαίνεται όμως ότι κανείς δεν είχε μπει στη διαδικασία να τον ανοίξει και να ασχοληθεί. Ετσι η υπόθεση αυτή σέρνεται ενάμιση χρόνο τώρα, με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς της συγκεκριμένης σχολικής μονάδας να είναι αφημένοι στην τύχη τους.

Ο ΓΓ Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Γιάννης Κατσαρός, απάντησε, χθες, μέσω της ιδιαιτέρας του: «Ο γενικός έχει τοποθετηθεί επί τους θέματος δεν έχει προσθέσει κάτι», ήταν η απάντηση που λάβαμε αργά χθες το μεσημέρι από την ιδιαιτέρα. Οταν ζητήσαμε να μας σταλεί η σχετική ανακοίνωση, μας δόθηκε η απάντηση ότι δεν υπάρχει ανακοίνωση, αλλά κάπου έκανε δήλωση! Στάση, η οποία εκπλήσσει αρνητικά καθώς η ανάδειξη του θέματος συνέπεσε με την ανακοίνωση εκ μέρους της κυβέρνησης της Εθνικής Στρατηγικής για την αντιμετώπιση της βίας και της παραβατικότητας των ανηλίκων. Με τις καταγγελίες για την παραβατικότητα των ενηλίκων και δη εκπαιδευτικών δεν ασχολείται η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας; Δεν όφειλε κάποιο από τα στελέχη του υπουργείου να επισκεφτούν την Αχαΐα μετά τα καταγγελλόμενα και να δουν τι συμβαίνει; Να ελέγξουν εάν οι τοπικές εκπαιδευτικές αρχές έπραξαν αυτό που όφειλαν. Πολύ περισσότερο δε, όταν φέρεται τοπικός διοικητικός παράγοντας της εκπαίδευσης να έδωσε την απάντηση ότι «φοβήθηκε να ασχοληθεί με την υπόθεση επειδή η εν λόγω γυμνασιάρχης του έστειλε τους δικηγόρους της».

Η Εκπαίδευση της Δυτικής Ελλάδας έχει έρθει πολλές φορές στο προσκήνιο για αρνητικούς λόγους. Υπενθυμίζουμε τις δύο ΕΔΕ για διευθυντές Εκπαίδευσης οι οποίες αφορούσαν σε καταγγελίες για σεξουαλικές παρενοχλήσεις. Σε ποιο στάδιο βρίσκονται; Δεν οφείλονται απαντήσεις στην κοινωνία για τα πορίσματα είτε οι εμπλεκόμενοι είναι ένοχοι είτε είναι αθώοι; Η ευθύνη και η υποχρέωση των αρμοδίων εξαντλείται στη διαταγή μιας ΕΔΕ;

Κάλυψη συντεχνιακή;

Τις απαντήσεις αυτές όφειλε να τις διεκδικεί και το συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών, η Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας, η οποία επανήλθε χθες με νέα ανακοίνωσή της, επιτιθέμενη εκ νέου στα ΜΜΕ.

Μεταξύ άλλων, αναφέρει σε αυτή: «… με αφορμή καταγγελίες γονέων σε βάρος διευθύντριας σχολείου της Αχαΐας και πριν εκδικαστεί η υπόθεση από το αρμόδιο όργανο, ‘’εισαγγελείς’’ της γραφίδας και του μικροφώνου εκδίκασαν μόνοι τους την υπόθεση, έβγαλαν ετυμηγορία και την ανακοίνωσαν με πηχυαίους τίτλους όπως ‘’Παιδαγωγικός μεσαίωνας σε σχολείο’’, ‘’Γονατίζουν στη Διευθύντρια’’κ. ά. Και μάλιστα αυτή τη φορά τα δημοσιεύματα συνοδεύτηκαν με αποσπάσματα από το ανακριτικό υλικό της Ενορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ). Το ΔΣ της Α΄ΕΛΜΕ Αχαΐας για άλλη μια φορά εκφράζει την ανησυχία του για το ότι: Για χάριν μια πρόσκαιρης δημοσιότητας ή ακροαματικότητας διασύρεται εκπαιδευτικός σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο πριν εκδικαστεί η υπόθεση από το αρμόδιο όργανο.

Δηλαδή τα στοιχειώδη δικαιώματα των πολιτών μιας ευνομούμενης Πολιτείας, όπως το τεκμήριο της αθωότητας και τα προσωπικά δεδομένα δεν ισχύουν για τους εκπαιδευτικούς; Και ποιος θα τους προστατέψει από την διαρκή στοχοποίηση;».

Δυστυχώς η απραξία των αρμοδίων οδηγεί στη δημοσιοποίηση αυτών των γεγονότων. Σε ό,τι μας αφορά δε, μεταφέρουμε το αίτημα της κοινωνίας για διερεύνηση των καταγγελιών και εφόσον αποδειχτούν να ληφθούν τα απαιτούμενα μέτρα. Η διαχρονική συγκάλυψη τέτοιων συμβάντων έχει ριζώσει επικίνδυνες συμπεριφορές στον χώρο της Εκπαίδευσης υπονομεύοντας και υποβαθμίζοντας τον ρόλο του εκπαιδευτικού και του δημόσιου σχολείου.

Το ερώτημα που όφειλαν να θέτουν οι συνδικαλιστές είναι ποιος προφυλάσσει την πλειοψηφία της εκπαιδευτικής κοινότητας, η οποία αντιμετωπίζει τη διδασκαλία ως λειτούργημα και δίνει καθημερινά αιματηρή μάχη στις σχολικές αίθουσες.

Το πρόβλημα στην υπόθεση αυτή δεν είναι τα ΜΜΕ, τα οποία οφείλουν να αναδεικνύουν και το αρεστό και το μη αρεστό, αλλά η απραξία της τοπικής διοίκησης της Εκπαίδευσης και του υπουργείου Παιδείας.

πηγή:pelop.gr